Το ποτάμι ζήλεψε

 

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΖΗΛΕΨΕ, Μάστορη Βούλα

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Λίγα λόγια για την υπόθεση
Στο διήγημα «ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΖΗΛΕΨΕ», η συγγραφέας Βούλα Μάστορη αναφέρεται σε μια έφηβη, την Χριστίνα, και στα αδέλφια της. Όλα αρχίζουν όταν ο μεγάλος αδελφός της Χριστίνας φεύγει για πάντα από κοντά της. Τότε ένας νέος αδελφός εμφανίζεται στη ζωή της. Όμως ο νέος αυτός αδελφός, δεν μπορεί να περπατήσει μόνος και γενικά να κάνει διάφορες κινήσεις, διότι πάσχει από σπαστική τετραπληγία, που σημαίνει ότι τα άκρα του είναι αδύναμα με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει δυσκολία στις κινήσεις του. Όταν θα το μάθει αυτό ο πατέρας του, θα του ζωγραφίσει ένα νοητό ποτάμι και θα του πει πως με μεγάλη προσπάθεια θα καταφέρει να το διασχίσει και να περάσει στην απέναντι όχι. Θα καταφέρει να περπατήσει.

Ο ήρωας που με συγκίνησε περισσότερο είναι ο μικρός Χαράλαμπος. Αυτός, όταν οι γιατροί του έλεγαν πως ήταν αδύνατον να περπατήσει, πείσμωνε ακόμα περισσότερο. Δεν το έβαζε κάτω, δεν απελπιζόταν ποτέ, προσπαθούσε, αγωνιζόταν και ήταν γεμάτος ελπίδα πως κάποια μέρα θα καταφέρει να περπατήσει.

Θα πρότεινα και σε άλλα παιδιά να διαβάσουν αυτό το βιβλίο
 διότι είναι μια ιστορία ευχάριστη, συγκινητική, αισιόδοξη και ρομαντική. Επίσης είναι και μια τρυφερή ιστορία για όλους εμάς που βρισκόμαστε στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας.
 Τέλος αυτή η ιστορία μας δείχνει πως όταν προσπαθούμε, όταν αγωνιζόμαστε, όταν έχουμε επιμονή και υπομονή και δεν απελπιζόμαστε, μπορούμε να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά.

Άντζελα Τσουμάνη, Α3

Βούλα Μάστορη Συγγραφέας/Μεταφράστρια:

Η ίδια έγραψε
«Όταν πήγαινα σχολείο, χαιρόμουν αφάνταστα τα κείμενα των διαφόρων συγγραφέων που διαβάζαμε στο σχετικό βιβλίο κάθε τάξης. Για να καταλάβετε πόσο «κολλημένη» ήμουν με τη λογοτεχνία από τότε, ακόμη και τις διάφορες εργασίες που μας ανέθεταν πάνω σε αυτά τα κείμενα τις έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση! Εκείνο που έβρισκα βαρετό ήταν το βιογραφικό του κάθε συγγραφέα, ιδιαίτερα όταν συνοδευόταν και από έναν μακροσκελή κατάλογο των έργων του. Όταν μάλιστα μας ζητούσαν να το αποστηθίσουμε κιόλας, αυτό το βιογραφικό λέω, εκτός από βαρετό γινόταν και βασανιστικό. Πάντως, τη χρονολογία που ανέφερε τη γέννηση και τον θάνατο του συγγραφέα (συνήθως μόνο πεθαμένους συγγραφείς διαβάζαμε εμείς τότε), προσωπικά τη θεωρούσα εντελώς ασήμαντη λεπτομέρεια και πραξικοπηματικά ποτέ δεν την αποστήθιζα.
Επειδή εξακολουθώ να έχω την ίδια άποψη περί βιογραφικού, δε θα βάλω κάποιο συμβατικό βιογραφικό μου σε τούτο τον ιστότοπο. Άντε να αναφέρω μερικά βιβλία που έχω γράψει για εφήβους και που αγαπήσατε: η τετραλογία με την Άννα («Αυγουστιάτικο φεγγάρι», «Στο γυμνάσιο», «Ένα-ένα-τέσσερα», «Κάτω από την καρδιά της»), «Το ποτάμι ζήλεψε», «Φι-γάμα-πι», «Κουκλίνα», «Μελλόντια» και «Ψίθυροι αγοριών». Αν επιμένετε όμως να μάθετε οπωσδήποτε κάτι «βιογραφικό» για μένα, αναζητήστε το στον προσωπικό μου ιστότοπο ή στο ιστολόγιό μου ή στο φέισμπουκ ή ρωτήστε με, βρε αδερφέ, στα ίσια εδώ και τώρα! Εγώ περιμένω τα likes σας στο φέισμπουκ και το follow σας στο Twitter!
Website: http://www.voulamastori.com