Μέγεθος Γραμματοσειράς

ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ
1.png

Αναβίωση των Αγώνων

 
α.  Η ιδέα της αναβίωσης των Ολυμπιακών αγώνων
 
   Οι αρχαίοι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν σύμβολο της ενότητας όλων των ελληνικών πληθυσμών και υπήρξαν πάντοτε αντικείμενο θαυμασμού, ιδιαίτερα από την αναγέννηση και μετά που ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός μελετήθηκε ευρέως από Ουμανιστές και Έλληνες  Λόγιους. Πολλοί ξένοι περιηγητές τον 18ο και 19ο αιώνα στην ερειπωμένη και θαμμένη στο χώμα Ολυμπία εκδήλωναν το θαυμασμό και τη συγκίνησή τους μπροστά στα αθλητικά ιδεώδη της αρχαίας Ελλάδας.
    Στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος στις αρχές του 19ου αιώνα εκδηλώθηκε η επιθυμία από αρκετές πλευρές για αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων. Το 1838 ο δήμος Λετρίνων στην αρχαία Ολυμπία πρότεινε την τέλεση σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων ανά τετραετία στον Πύργο Ηλείας. Ο Αλέξανδρος Σούτσος με την ποίησή του έστειλε το μήνυμα της αναβίωσης των Ολυμπιακών αγώνων ανακαλώντας τον ένδοξο και ειρηνικό χαρακτήρα τους.
 
Πλάτων 
"Αν ηδύνατο στην γη σας η σκιά μας να πετάξη,                                                                                                             προς τους Υπουργούς του Θρόνου ήθελε με τόλμη κράξει   
Άφετε τα μικρά πάθη, τας ματαίας έριδάς σας,
Άθλιοι συλλογισθήτε τ' ήταν πάλαι η Ελλάς σας
Δεν με λέγετε πού είναι οι αρχαίοι σας αιώνες;
Οι ωραίοι σας πού είναι Ολυμπιακοί Αγώνες;
πού τα Παναθήναιά σας;
Αι μεγάλαι τελεταί σας τα μεγάλα θέατρά σας;
Πού εικόνες κι ανδριάντες, πού βωμοί και πού τεμένη;                                          
Κάθε πόλις κάθε δάσος και καθείς ναός προ πάντων
ήσαν πάλαι πληθυσμένοι
 
 
β. Προδρομικές προσπάθειες αναβίωσης – Τα  «Ολύμπια»
 
      Το 1856 ο Ευάγγελος Ζάππας εμπνευσμένος από την ιδέα του Αλέξανδρου Σούτσου να αναβιώσουν οι Ολυμπιακοί αγώνες πρότεινε  τη διοργάνωση σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων αναλαμβάνοντας την επιχορήγησή τους. Τελικά αποφασίστηκε από την κυβέρνηση η μικτή διοργάνωση μιας έκθεσης αγροτικών,βιομηχανικών προϊόντων και εικαστικών  Ευάγγελος Ζάππας  έργων με αθλητικούς αγώνες. Η διοργάνωση αυτή ονομάστηκε  «Ολύμπια» και πραγματοποιήθηκε στην  Αθήνα τέσσερις φορές: το 1859, το 1870, το 1875 και το 1888. Για τις ανάγκες της έκθεσης ανεγέρθηκε το Ζάππειο Μέγαρο και για τις αθλητικές συναντήσεις από τα Β΄ Ολύμπια ανακαινίστηκε πρόχειρα το Παναθηναϊκό Στάδιο. Στα Β΄ Ολύμπια καθορίστηκε ο Όρκος των αθλητών και ακούστηκε για πρώτη φορά Ολυμπιακός Ύμνος.    Οι διοργανώσεις αυτές, που γνώρισαν και επιτυχίες και αποτυχίες, προετοίμασαν το έδαφος για την οριστική ανασύσταση των Ολυμπιακών αγώνων και τη διοργάνωση της Α΄Ολυμπιάδας στην Αθήνα το 1896, μετά τις τελεσφόρες πρωτοβουλίες του Γάλλου Πιερ ντε Κουμπερτέν και του Έλληνα συγγραφέα Δημητρίου Βικέλα. 
 
 
γ.  1896,  Η αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων
 
   Μία από τις μεγάλες προσωπικότητες του Ολυμπιακού Κινήματος είναι ο Γάλλος βαρώνος Πιερ Ντε Κουμπερτέν.  Ο Γάλλος παιδαγωγός και οραματιστής πίστευε ότι ο αθλητισμός μπορούσε να αποβεί σπουδαίο μέσο για την αναμόρφωση της παιδείας, καθώς και ότι η διεξαγωγή διεθνών αθλητικών αγώνων θα διευκόλυνε να επικρατήσει ειρήνη και κατανόηση ανάμεσα στους λαούς. Γι αυτό και επέμεινε στη σημασία της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων και της διοργάνωσής τους με διεθνή πλέον χαρακτήρα.
     Τον Ιούνιο του 1894, στο Παρίσι, παρουσία 2.000 ακροατών και εκπροσώπων Αθλητικών συλλόγων από 13 χώρες, πραγματοποιήθηκε το «Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο». Εμπνευστής, διοργανωτής και εμψυχωτής του Συνεδρίου ήταν ο Πιερ Ντε Κουμπερτέν. Το συνέδριο πήρε την ιστορική απόφαση της τακτικής διοργάνωσης διεθνών αθλητικών αγώνων, των Ολυμπιακών Αγώνων, και συνέστησε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή για την οργάνωσή τους.
    Στο συνέδριο της Σορβόννης ως εκπρόσωπος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου συμμετείχε ο συγγραφέας Δημήτριος Βικέλας, που ζούσε τότε στο Παρίσι, ο οποίος πρότεινε να πραγματοποιηθούν οι Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα. Η πρότασή του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Ο Δημήτριος Βικέλας υπήρξε ο πρώτος Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με Γενικό Γραμματέα τον Πιερ ντε Κουμπερτέν.                                                                       
 
Οι συνθήκες στην Ελλάδα
   Το ελληνικό κράτος βρισκόταν σε άθλια οικονομική κατάσταση ενώ η Αθήνα δε διέθετε καμία αθλητική υποδομή. Η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τους αγώνες. Ωστόσο ο ελληνικός λαός ήταν αποφασισμένος να πραγματοποιηθούν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αθήνα. Πολύ σύντομα συγκεντρώθηκε από εισφορές ένα μέρος των απαιτούμενων χρημάτων.  
     Το αρχαίο Στάδιο είχε διαρρυθμιστεί για τα Ολύμπια, αλλά η κατάστασή του δεν επέτρεπε να φιλοξενήσει επίσημους διεθνείς αγώνες. Έτσι η Ελληνική Οργανωτική Επιτροπή ζήτησε τη βοήθεια του εθνικού ευεργέτη Γεώργιου Αβέρωφ, ο οποίος δέχθηκε να αναλάβει την τεράστια δαπάνη για την αποπεράτωση του Σταδίου και την επιμαρμάρωσή του. Οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν αμέσως (1894). Αναμαρμαρώθηκε η σφενδόνη και οι πρώτες σειρές των εδωλίων, ενώ στην υπόλοιπη έκταση των κερκίδων τοποθετήθηκαν ξύλινα εδώλια. Το έργο της αποκατάστασης του σταδίου ολοκληρώθηκε μόλις στα 1900.
 
 
δ . Οι Ολυμπιακοί αγώνες του 1896
 
    Οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα με μεγάλη επιτυχία, παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα. Η οργάνωση υπήρξε άρτια χάρη στο ζήλο και τον ενθουσιασμό των Αθηναίων, αλλά και στην πείρα τους από τη διοργάνωση των Ολυμπίων στο παρελθόν.
 
·       Η έναρξη
 
Οι αγώνες άρχισαν στις  25 Μαρτίου 1896 στο Παναθηναϊκό Στάδιο με τον Ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων που συνέθεσε ο Σπυρίδων Σαμάρας σε στίχους του Κωστή Παλαμά. Το στάδιο ήταν κατάμεστο. Εβδομήντα χιλιάδες Θεατές αποθέωναν τους Έλληνες και ξένους αθλητές. Οι αγώνες διήρκεσαν ως τις 3 Απριλίου 1896.
                                          
 .      Ο  Ολυμπιακός  Ύμνος                                                              
 
 Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού,
κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα στη δόξα                
της δικής σου γης και του ουρανού.                
 
Στο δρόμο και στο πάλαιμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την  ορμή
και με τ’  αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι 
και σιδερένιο πλάσε κι άξιο το κορμί.                         
 
 
Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουν μαζί  σου
ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου,
Αρχαίο Πνεύμ’  Αθάνατο, κάθε λαός.
 
 
 .       Συμμετοχές και αγωνίσματα
 
    Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 συμμετείχαν 311 αθλητές από 13 χώρες. τα αγωνίσματα ήταν συνολικά 44 και περιελάμβαναν κλασσικό αθλητισμό, κολύμβηση, γυμναστική, σκοποβολή, ξιφασκία, ποδηλασία και τέννις. Τα αγωνίσματα του κλασσικού αθλητισμού ,ήταν δρόμος αντοχής, δρόμος ταχύτητας, δρόμος μετ' εμποδίων 110 μέτρων, άλματα (εις μήκος, εις ύψος, τριπλό, επί κοντώ), δισκοβολία, σφαιροβολία, άρση βαρών και πάλη. Ένα καινούριο αγώνισμα καθιερώθηκε από τους Έλληνες, που   Ο Μαραθωνοδρόμος Σπύρος Λούης αποτελεί  μέχρι  σήμερα  σύμβολο αγωνιστικού πνεύματος, ο μαραθώνιος δρόμος (26 μίλια) σε ανάμνηση της θριαμβευτικής πορείας του αγγελιοφόρου Φειδιππίδη, που το 490πΧ έτρεξε από τον Μαραθώνα  μέχρι  την Αθήνα για να φέρει το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών. Η νίκη του Μαρουσιώτη Σπύρου Λούη στο Μαραθώνιο πήρε πολύ μεγάλη έκταση.
   
 
·       Αθλητικοί χώροι
 
Ο κύριος τόπος διεξαγωγής των αγώνων ήταν το Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι σκοπευτικοί αγώνες έγιναν στο Σκοπευτήριο στην Καλλιθέα, οι ποδηλατικοί στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου
 
 
.       Οι νικητές
 
       Οι αθλητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες απέσπασαν 11 πρώτες νίκες,  ακολούθησαν οι Έλληνες αθλητές με 10, οι Γερμανοί με 7, και με λιγότερες άλλα κράτη. Η επιτυχία των Ελλήνων αθλητών, που διακρίθηκαν στη γυμναστική, στη σκοποβολή, στην ξιφασκία και τον μαραθώνιο γέμισε υπερηφάνεια την Ελλάδα. Οι απονομές μεταλλίων στους νικητές πραγματοποιήθηκαν κατά την τελετή  λήξης  και χαρακτηρίστηκαν από
Το επίσημο μετάλλιο των Ολυμπιακών αγώνων  1896  αρχαιότροπο ύφος. Ένας κήρυκας ανακοίνωνε το αγώνισμα και το όνομα του νικητή, στον οποίο απονεμόταν το μετάλλιο και ένα στεφάνι.
                         
·        Το Ολυμπιακό Πιστεύω
 
     Το Ολυμπιακό Πιστεύω εμφανίστηκεεπίσης στους Αγώνες του 1896. Σύμφωνα με τον Pierre de Coubertin, το Πιστεύω περιλαμβάνει τα εξής: "Αυτό που έχει σημασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι η νίκη αλλά η συμμετοχή, όπως και στη ζωή σημασία δεν έχει η νίκη αλλά ο αγώνας. Η ουσία είναι να αγωνιστείς καλά και όχι να νικήσεις."        
 
 
 
 
Πηγές
 
Α. Βιβλιογραφία
 
   1. Οι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα, Εκδοτική Αθηνών A.E
   2. Ιστορία του ελληνικού έθνους, τόμος Β, σελ. 472-501. Εκδοτική Αθηνών Α.Ε
   3. Ολυμπία και Ολυμπιακοί αγώνες, Από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα, Μαρία Μαυρομματάκη, Γεν. Γραμμ. Αθλητισμού
   4. Ολυμπιακοί Αγώνες, Αναφορές –Προσεγγίσεις, ΥΠΕΠΘ-ΑΘΗΝΑ 2004
   5. ΟΛΥΜΠΙΑ, Η ΓΗ ΤΟΥ ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ, Ημερολόγιο 2004, MANAGEMENT FORCE
   6. Ολυμπιακά Ιστορικά, Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, τόμος 1ος και 2ος .
 
 
Β. Διαδίκτυο
 
    2. www.culture.gr
    3. www.ggoa.gr
    4. www.athens.olympic.org/gr
    5.. www.forthnet.gr/olympics
    6. www.flame.gr
    7. www.sport.gov.gr
    9. www.perseus.tufts.edu/olympics
  10. www.evarotsis.photoshot.com
  1 1. www.Olympics.idx.gr
 
Η συγκέντρωση του πληροφοριακού και φωτογραφικού υλικού των παραπάνω εργασιών έγινε από τις  μαθήτριες του 1ου Γυμνασίου:
Λαμπρινού Κλαίρη
Νίτσα Αλεξάνδρα
Λεοντή Ιωάννα
Κόκκαλη Καλλιόπη
 
Υπεύθυνη της ομάδας εργασίας ήταν η φιλόλογος καθηγήτρια του 1ου Γυμνασίου Γέρακα, Κα  Λυμπεροπούλου Σοφία